İnsana ve insanın iş yaşamına dair tavsiye yazıları moda oldu. Bunlara son zamanlarda en çok Forbes’te ve Time’da rastlıyorum. Bu çabayı olumlu karşılıyorum. Keşke bir de daha korkusuz yazabilseler.

Korku şurada: Konunun trend olduğunu üstelik de henüz olgunluğa ulaşmadığını anladılar. Bu pazarı kaçırmak istemiyorlar. Ancak ilgi çeken bu içeriğin neden ilgi çektiğini anlamış değiller. Sadece konunun ne olduğunu anladıklarını zannediyorlar.

Ne olduğunu anladıklarını zannettikleri konu üzerine yazılar yayınlamaya çalışıyorlar. Bunu yaparken alışılmış yöntemlerle yazma çabası var. Bunun nedeni korku ve esas konuyu görememek.

Esas konu artık mevcut kalıpların dışına çıkma mecburiyeti. Bu seçimlik bir şey değil, bir mecburiyet. Hayatta kalmak için gerekli bir şey. Kendini daha iyi hissederek çalışmak bir lüks değil. İnsanın sırtındaki yükü hafifletmek için yapılmıyor. Zaten insanın sırtındaki yükle kimsenin ilgilendiği yok.

Eşek ölmek üzere. Esas sorun bu. Eşeği rahatlatmak gerekiyor. Zaten eşek de bu ihtiyaçla bu yazılara sarılıyor. Kusuruma bakmayın, affınıza sığınarak bu benzetmeyi yaptım: Eşek burada ofislerde çalışan insanı temsil ediyor.

Forbes ve Time’ın bu çabaları bir işe yaramayacak. Tıpkı Hürriyet ve Milliyet’in son on yıldır internet “modasına” yetişme çabalarının işe yaramadığı gibi.

Taklit etmek önemli ve doğru bir öğrenme yöntemidir buna bir sözüm yok. Ancak taklit etme insanda maalesef şöye gelişiyor: Güzel ve doğru olduğunu anlayabildiği bir şey görüyor. Bunu taklit etmek istiyor. Gelişebilmesi için bir süre takilt etmesi de şart.

Bu taklitten bir fayda görebilmesi için ise, bir şeyi doğru ve güzel olduğunu anlarken onu doğru ve güzel yapan şeyin ne olduğunu da anlaması lazım. Sorun burada. Zeka yetmiyor, bir de işin içine korku giriyor. Bunların sonucu da, iş hayatı üzerine yazı yazmak moda oldu ve ilgi görüyor diye o alanla ilgili yazı bulma ve yaratma telaşı ama aynı kalıpçılık aynı isme dayalı hareket etme endişesi devam.

Dolayısıyla olması gereken her ne ise, bunun esansını kaçırıyorlar. Oysa olmakta olana bakarak, neyin eksik olduğunu görebilirler. Korku bunu görmeye izin vermiyor.

Bu neye benziyor biliyor musunuz? Güneşin faydalı olduğunu anlayıp “güneşlenelim ama evde güneşlenelim” demeye benziyor.

Yakın bir zamanda da bu konuyu kavrayışlarında önemli bir değişiklik olacağını zannetmiyorum. Böyle devam eder bu.